| OCR Text |
Show PROLEGOMENA unt commoditate interpretationis ; fed illis propulfab injuriam omnem PLAUTINA:, proferti poflic, quifque riorit ac fciat. Nam & hoe vetus verbutti uar, etiam maximam utilitatem falutarium preceptorum _conciliab alifit ens Nam fi qui funt, qui fe in iis locis, quibus mentio cujus , jactitant atque volutant, ut porcus In coeno , quid cum his fubjicit arque jubet , quo precipitur quifque fefe ut noffe ftudear, bona quoque, & hac quidem imprimis , fua ut norit. Ad heccine vero ; inqaiat aliquis; Plauti leviflima feripta morienti quip piant aly latura efle videantur ? Hoc feilicet hic dicit , nihil conferre regi om quam peftis mala & lues morumextorres agendi funt. Ego an operahae fatebor enim verum, non femel cogitavi animo meo , & ane propter cventus dubiam fortunam placere poffet Deo, domui cementa & calcem, neque patvis quoque frebus magna ja+ vati, Non ego enim nunc hoc difputabo , quod multi, & de qae fcolis tannobis rei aut negotii fic? qui ab inftitutione puecrili, & de noe i efle a profeflione Chriftiana videretur. Ac non pauca contra hoc mentem miki yenerunt. Sed ratiotamenvicit, neque Impium uod virtutis.Q & pietatis cupido effe indignam rem ftudium, neque G aliter videretur, & contraria fententia probaretur nobis, abjicereum mus potius hac ftudia suudosves & imbuentia animos flagitior aut {celerum quafi foetore : & non augeremus priotis vite delicta:, neque peccata veteta novis in dies accumularemus. Sed mihi cogitanti in mentenr venit, duo efle que tradi hominibus velit Deus > Cogmse tionem fais & eraditionem vite. Quorum alterum divinum. totuim, Horatius: fic enim ille feribens Augufto : Os tenernm puere balhumque Potta fiturat: Torquet ab obfcenis jam nuncfermonibus aurem , Afox etiam pettus precepts format amicis , Afperitaris & invidia correttor, O ire. Rette fatta refert : orientia tempora notis Lnferuct exemplis, inopem folarur @ agrum. Sed hee non petenda effe dicam de Plauto. Nom huic decori etiftos & humanam intelligentiam {uperans 5 ipfus proprium eft opus , in quo diam , non difcrimina perfonarum, non ftudium morum , non jox corum elegantiam & urbanitatem nunc tribwam. Aidimam etiam jus dicium, quod exactius effe in una Terentiana fabula Erafmus pros nire atque tribui poffic optimum & maximum : fed hac eft difciplina inftaurans naturam noftram, & cor atqueintelligentiam repasans, denique novum creans atque gignens hominem. Quam rem Philofophia penitus ignorat, & omnis fapientia, omnifque dodrina in nanciat, quam in Plautinis omnibus. Non enim: de his jam agimus. Quid eft igitur quod autorem hunc commendare puerilibus ftudiis debere videatur ? parvum quiddam, & admodumexile, quod de illius lectione oftendimus pofle cis contingere , fimplicis & proprid fermonis copiola quedam. Hoc ego aio efle id quo inftructi illi, egregia honeftatis & reétiacveri munera exequi aliquando poflint. attributum mentibus hominum , fui quafi poffeflores illos haber; Hoc fortaffe mirumalicui ex magnorum & Honoratorum numero videatur , tantillam curam puerilis eratis, illa incrementa.& excita= etiam hujus elaborari poteft. Infevit enim Deus animis noftris judicium boni & mali, cupiditatem ac appetitionem illius , hujas odium atque fugam, In bonis autem hoc ponit vel folum:, ve} certe yrecipuum ac maximum & fingulare officium, decus, landemy,, non alfe & inanis gloria, fed virtutis atque dignitatis. Ad hae igitut re & perficere pofle. Atque erit, ut opinor, qui verumeffe neger. Mihi autem non modo fic nunc'effe hoc verumlibet , ut ait Teren- ingenii acrimonia, ac vis & gnavitas, nihil loci habet 2 & quibus illa contigic, ii gloriari veré poffunt ,fe adeptos effe id quod hominieves terris comprehendere nequit,de quo in prefentia nihil dicendum eft, Alterum verd, divinum quidem donum & ipfum, collatum: tamen é& & non modd quale fit intelligi captu humani ingenii ,. fed viribus wopria atque peculiaria bona, inftitui Deus humanum genus: vult 1c jubet, uc hee divina veluti ftirps exculta fuos fructus ferat, confi- iorum & aétionum veritate & pulchritudine preftantium. His res publice & private ctim conftituuntur , tum confervantur. Hee eft hominis excellentia , & nature illius , ut ita loquar , exaggeratloHis fublatis, multis beftiis humanum genus inferins reperietur. Atque horumludus & paleftra quedam {unt littere & ftudia bonarumat- tius, fed ratio etiam yincit ac concludit. Nam conftat , ad virturera & laudem vite omnem more & afluefactione perduci homines: Ea enim que actione tota continentur, agendoetiam obtineri & coms parari folent. Quid autemfine veritate & conftantia pulcrum, atque preclarum ? Imd quid abfque his non turpe atque vituperandam fuerit? Eft & hoc manifeftum, qui certa & exquifita & bona ora~ tione utatur, in co fententiam & cogitationem nonefle vagany, neque futilem & levem; illa verd, ut dixi, certa , exquifita bona ratio, proprictate & fimplicitate , & puro quafi fonte fermonis neglecto atque pravetito , acquiri unquam poterit, Nemo hoc dicet aut fafpicabitur. Relinquitur igitur hoc quod cupimus probare, ad tium, quibus animi pueriles preparantur & finguntur ad human virtutem & cuntur, converfa acie mentis. ad contemplationem horum , ue que quamvis parvum atque minutum,tantum tamen conferre , quantuna maximis & preclariflimis quibufque efectionibus , ea fine quibus tatem & virtucem, & quafiad, confpectum benorum fuorum dedus in fe infit quod ad: hominum fgcieratem & utiliratem generis 1 fapientiam , hoc ftudium fermonis proprii & certi, guj |
